Hulpproject Boekarest nat en koud - februari 2011
Treurige gezichten staren mij aan als we 's morgens het terrein oprijden. Ik denk terug aan mijn bezoek in Galaţi en mijn vakantie in Transsylvanië vorig jaar. Aan de rand van de dorpen liggen de zigeunerwijken, vaak met onverharde wegen en huizen die lijken op krotten. Door jarenlange discriminatie hebben zigeuners een achtergestelde positie binnen Roemenië. Het leven van de zigeuners is zwaar. Eenvoudige Roemeense boeren hebben het overigens ook niet gemakkelijk. Er is op korte termijn weinig hoop op een betere toekomst, want wie gaat deze mensen een goede toekomst bieden? Maar ik loop op de zaken vooruit en zal mijn verhaal bij het begin beginnen.
Op 16 februari rijden dierenarts Michel Schoolmeesters, 6de jaars studente dierenarts Ingrid Keur, hoefsmid Franklin de Weerdt, hoefsmid Miklos van Klaveren, 3de-jaars leerling hoefsmid Frank Reinders en ondergetekende naar vliegveld Brussel Charleroi. Vandaag start project Boekarest deel 3 met inwoners en paarden uit de dorpen Găneasa en Piteasca. We zullen deze keer alleen werken in Găneasa omdat de materialen 's avonds achter slot en grendel opgeslagen kunnen worden in het dorpshuis. We landen om 13.30 uur Roemeense tijd en worden opgewacht door onze vriend Ed en zijn werknemer Costel. We toeren met 2 auto's langs Arcul de Triumf en Casa Poporului (paleis van Nicolae Ceauşescu). Iedereen heeft na de lange reis trek en we stoppen voor een Big Mac bij McDonalds. Na een kopje koffie bij Ed thuis, beslaan de hoefsmeden een paard bij Ed op stal. 's Avonds eten we gezamenlijk bij een "trattoria" en slapen als een roos in ons vaste hotelletje.
De volgende dag ontbijten we om 7.30 uur en verzamelen alle spullen voor de eerste dag. Het is koud maar de zon geeft een beetje warmte wanneer we even later op het terrein in Găneasa uit de wind staan. De hoefsmeden weten niet wat ze zien wanneer ze voor hun gevoel worden teruggeworpen naar 1950. Even later beginnen ze aan hun eerste paard en laten de cultuurshock voorlopig even varen. Michel, Ingrid en de Roemeense 6de jaars studente dierenarts Oana Radu onderzoeken en behandelen de paarden. Voor Ingrid is dit een officiële stage en zij heeft begin deze week al meegelopen met Michel in zijn kliniek in Klarenbeek. De Roemeense dierenbeschermingsorganisatie GIA, partner in dit project, leidt het geheel wederom in goede banen. Rond lunchtijd begint het te regenen en te sneeuwen. Al snel wordt het terrein een modderboel maar onze jongens gaan onverstoord door met zwoegen, al vinden ze het verre van ideaal. Ed en ik lopen naar het gemeentehuis om de burgermeester te vragen of er ruimte beschikbaar is om droog te werken. Het antwoord is teleurstellend; er is geen oude lege stal voorhanden in deze gemeente. We zijn allemaal verkleumd tot op het bot en nadat de lijst is afgewerkt, rijden we snel huiswaarts en duiken onder de hete douche. Vanavond zijn we uitgenodigd door Ed's vrouw Rodica; Ed is jarig en ze heeft een buffet bereid voor ons en andere genodigden. We smullen er lekker van en drinken in het hotel nog een colaatje voordat we naar boven gaan.
Wederom gaat de wekker op tijd en we krijgen we een lekker ontbijt geserveerd door de hoteleigenaar en zijn vrouw. Vanwege het koude weer staat er ook een thermoskan met koffie voor ons klaar om mee te nemen. Vandaag wordt er geen regen of sneeuw verwacht. We rijden opnieuw naar Găneasa en treffen op het veld en in de straat een lange file van paarden en karren aan. Iedereen gaat aan het werk. De dierenartsen constateren weer veel chronische longklachten en slechte benen met peesproblemen en artrose. Ook de gebitten van de paarden zijn als miserabel te omschrijven. Gebitsbehandeling zal een van de speerpunten moeten worden voor de vervolgbezoeken. Een paard dat niet kan eten, kan ook niet in gewicht toenemen. De Roemeense potcovar (hoefsmid) is aanwezig en helpt met bekappen. Ik rijd met Ed, Michel en Raluca (van GIA) naar de 30 paarden in Fierbinţi. Deze in beslag genomen paarden (zie blog 14) hadden vrijwel allemaal hoefproblemen opgelopen door de lange tijd dat ze niet zijn verzorgd en de condities waarin ze waren opgesloten. Vanwege de grote omvang van het probleem, is op ons in december 2010 een beroep gedaan om de hoeven van deze groep paarden in een goede gesteldheid te brengen. Michel behandelt een van de merries met enorme haken in de mond maar met de tandenvijl bereikt hij helaas weinig. Hier zal een elektrische rasp aan te pas moeten komen. De paarden zullen binnenkort verplaatst worden naar een privéstal. De kosten worden voorlopig betaald door de Stichting Viervoeters.
Bij terugkomst in Găneasa is de potcovar verdwenen, hij heeft 's morgens 3 paarden bekapt en is daarna na een meningsverschil naar huis gegaan. Wat we met deze man aanmoeten; we weten het nog niet. Het is nog steeds droog en de jongens kunnen in redelijke omstandigheden functioneren. 's Avonds bestellen we pizza met bier. Voordat we gaan slapen, toasten we nog met een glaasje ţuica (vruchtenbrandewijn) in het hotel.
De volgende dag staan we op met regen. Als ik naar de lucht kijk, voorspelt het niet veel goeds. Helaas krijg ik gelijk want het zal de hele dag blijven regenen en sneeuwen. De potcovar wil wel komen maar wij moeten hem ophalen met de auto. Aangezien we niet weten hoeveel mensen en paarden er vandaag zullen komen, besluiten we om dit niet te doen. Michel heeft 'Cortilone' tekort om in de pijnlijke gewrichten te spuiten. Ik rijd met Raluca naar een Roemeense dierenarts voor het recept en we bezoeken 3 apotheken voor het kopen van voldoende ampullen. Bij terugkomst staan de jongens af te zien in de blubber. Dit is niet voor herhaling vatbaar. We zullen in de winter moeten kunnen beschikken over een tent of een oude schuur. Het is vandaag minder druk dan anders; waarschijnlijk verwachten de paardeneigenaren onze komst niet met dit weer. Een vrouw brengt brood met schapenkaas en warme ceai (thee). Ons team knapt er van op. Aan het einde van de middag beslaan de smeden nog 2 paarden bij Ed. Na een warme douche eten we op onze laatste avond met het GIA-team in het centrum van Boekarest bij een authentiek Roemeens restaurant.
Terug naar de treurige gezichten en de armoede. Tijdens ons verblijf hebben we veel gediscussieerd over het paardenleed in relatie tot armoede. Mensen zijn zelf verantwoordelijk voor het welzijn van hun dier maar wat hebben mensen nodig om zelf uit hun armoede te klimmen zodat het paard het automatisch beter krijgt? Wie zijn indrukken baseert op het straatbeeld in Boekarest zou kunnen concluderen dat Roemenië bezig is met een grote inhaalslag richting de welvaartsstandaard van het Westen. Maar wie Boekarest verlaat, komt in aanraking met een uiterst zichtbare armoede die je terugwerpt naar ver in de vorige eeuw. Het bestuur gaat binnenkort brainstormen over de tools die we kunnen inzetten om arme mensen te stimuleren beter te zorgen voor hun dier.
Om meer mensen en paarden te kunnen helpen, is veel geld nodig. Kent u iemand die voor ons fondsen zou kunnen werven bij bedrijven, laat het ons weten!
Wilt u meer foto's bekijken van dit bezoek? Klik dan hier.
Wij ontvingen gratis hoefijzers van Werkman uit Groningen, het vliegticket van Frank werd betaald door school de Groene Welle uit Zwolle, leerlingen van school de Groene Welle hebben de takken van de ijzers omlaag gesmeed en Ingrid betaalde zelf het ticket en de hotelkamer. Namens het bestuur van RPiN wil ik iedereen hiervoor hartelijk bedanken!
Op 2 maart start de werkgroep 'Hoefijzers voor Roemenië'. Dierenarts Michel Schoolmeesters en de ervaren hoefsmeden Arend-Jan Hammink, Franklin de Weerdt en Gerben Bronkhorst gaan nadenken over een type ijzer dat grip geeft, relatief gemakkelijk te maken is, goedkoop en slijtvast is maar vooral de voet van het paard respecteert.
Van 11 t/m 15 mei 2011 werkt ons veterinaire team in de dorpen Găneasa en/of Piteasca rondom Boekarest en zullen we in samenwerking met GIA een informatie avond organiseren voor de plaatselijke paardeneigenaren.
Miryam
