Blogs van het bestuur
Via onderstaande blogs kunt u lezen waar we ons als bestuur zoal mee bezig houden. Veel leesplezier!
I LOVE ROMANIA – JANUARI 2012
De campagne ‘I love Romania’ is in november jl. overal op de wereld gelanceerd waar veel Roemenen wonen. Posters verschaffen informatie over Roemeense wetenschappers en sporters die de wereld hebben veranderd. Wist u dat het internationale vliegveld Henri Coanda genoemd is naar de uitvinder van de straalmotor? Kent u Ilie Nastase nog, de voormalige wereldkampioen tennis? En rinkelt er een bel bij de naam Nicolae Paulescu, de ontdekker van insuline? Het doel van de campagne is het imago van Roemenië in het buitenland op te krikken. Dat dit imago moet worden opgepoetst, staat vast. Overal waar ik kom, krijg ik hetzelfde te horen: ‘Roemenië, wat moet je daar nu zoeken’? Verder weet iedereen mij te vertellen dat skimmers vooral uit Roemenië komen. Eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee hoeveel skimmers in het Westen het leven van onschuldige geldpinners verzuren. Skimming is in Nederland overigens sterk gedaald sinds het invoeren van de pinpas met chip.
Het komt wellicht als een verrassing maar de criminaliteit in Roemenië is een stuk lager dan in Nederland en België. Volgens een rapport van de Britse organisatie Civitas, kent Roemenië de op één na laagste criminaliteit in Europa. In 2010 werden in Roemenië ‘slechts’ 1078 misdrijven geregistreerd per 100.000 inwoners. In België zijn dit er 9600 en in Nederland 7454. Koploper in Europa is overigens Zweden met 13490 misdrijven per 100.000 inwoners. Het aantal moorden in Roemenië ligt op het laagste niveau in Europa; 32 per 100.000 inwoners. Nederland scoort met gemiddeld 165 moorden nog laag vergeleken met Engeland en Wales; 2.034 moorden per jaar.
Corruptie is echter een fors probleem in Roemenië. Of je wilt of niet, je wordt er vroeg of laat mee geconfronteerd. Een vrachtwagenchauffeur met paarden aan boord die aan de grens de keuze krijgt tussen vijftig euro betalen of 12 uur wachten, neemt snel het hazenpad en schuift die duiten. Een burger die 200 lei mag dokken of zijn rijbewijs drie maanden moet inleveren, kiest direct eieren voor zijn geld. Veel doctoren eisen een extraatje van hun patiënten; zonder gift stellen ze de operatie uit. Ook verpleegsters verschonen je bed pas als je ze wat toestopt. Wat doe je als je in deze maatschappij bent opgegroeid? Er is helaas maar één antwoord en dat is meedoen! De Roemeense regering beloofde aan Brussel om corruptie flink aan te pakken en stelde zelfs een minister aan om corruptie te bestrijden. Een anti-corruptiewet door het parlement loodsen terwijl een gedeelte van de politici zelf corrupt is, lijkt echter vechten tegen de bierkaai.
Tot nu toe ben ik de dans redelijk ontsprongen. De afgelopen twee en een half jaar heb ik Roemenië achttien keer bezocht. Ik werd twee keer opgelicht door een taxichauffeur en ‘slechts’ één autoverhuurbedrijf draaide mij een poot uit. Ik noem dat beperkte schade waar ik goed mee kan leven maar ik keur het natuurlijk niet goed.
Roemenië, een land vol tegenstellingen. Tijdens iedere reis worden wij geconfronteerd met veel armoede en paardenleed. Ondanks de schaarsheid zijn de mensen gastvrij en zijn de paarden nauwelijks mensenschuw. De natuur is overweldigend en in oude steden zoals Sighişoara en Mediaş lijkt de tijd 50 jaar te hebben stilgestaan. Het eten is heerlijk, de wijn voortreffelijk en de temperatuur is in het voor- en najaar goddelijk. Schaapherders trekken met kuddes door de heuvels. Koeien grazen een aantal uren langs de weg terwijl de eigenaar zijn ogen even sluit. Vrouwen die een troep ganzen hoeden, doen denken aan ‘De vos en de ganzen’ van de gebroeders Grimm. Kleine paarden, die goederen vervoeren, vormen een idyllisch straatbeeld totdat je ze beter bekijkt. Ze zijn schraal of mager, lopen kreupel en leven, zoals wij nu weten, onder erbarmelijke omstandigheden. Het is mijn grootste wens dat wij als stichting de komende decennia het verschil mogen maken voor deze arme dieren en hun eigenaren. Misschien zijn het de tegenstellingen die mij aanspreken in dit land. That’s why I love Romania.
Miryam
ZORRO - DECEMBER 2011
In mijn vorige blog heb ik u verteld over paardje Zorro. Het beestje is aan het einde van zijn Latijn. Hij heeft vanaf zijn tweede levensjaar voor de kar moeten lopen en iedere dag te weinig eten gekregen. Hij is kreupel aan vier benen en zijn hoeven zien er verwaarloosd en verschrikkelijk uit. Zorro staat symbool voor veel paarden die na een leven hard werken moeten wachten op de dood. Ze worden op stal gezet en aan hun lot overgelaten. Als ze geluk hebben, krijgen ze een keer per dag een beetje restafval van de mais en een emmer water.
Afrondend bezoek Gặneasa - november 2011
Ontdekken wat je passie is, gaat niet zomaar. Je moet er naar op zoek en regelmatig goed nadenken om erachter te komen wat je nu echt wilt. Ik ontdekte mijn ware passie eigenlijk bij toeval. Tijdens het lezen van de krant, stuitte ik op een artikel over het miserabele leven van veel paarden (en mensen) in Roemenië. Na een grondig vooronderzoek en ons eerste project in 2009, kwam ik erachter dat ik dit werk inspirerend en zinvol vond. Daarvoor gebeurde er genoeg in mijn leven, maar het miste een bepaalde kracht en dimensie. Een passie nastreven is niet altijd gemakkelijk. 99% van de vrijwilligers die met ons meereizen, blijven betrokken en zijn enthousiast maar een enkeling haakt af. In het begin lag ik daar wakker van maar gaandeweg heb ik geleerd dat je het niet iedereen naar de zin kunt maken. De vrijwilligers in dit verhaal hebben gezamenlijk en met bijzonder veel plezier hun taak volbracht.
Pilotbezoek Oost-Roemenië - november 2011
Deze blogschrijver en de penningmeester zijn sinds 1981 een echt paar en sinds 1983 een echtpaar. Onze relatie is altijd in beweging. Op onze bewustwordingsweg volgen we allebei ons eigen pad maar we lopen regelmatig een stuk gelijk op. In de activiteiten van de één is altijd de betrokkenheid van de ander voelbaar. Zo is het voor onze stichting knokken om aan voldoende financiële middelen te komen. We discussiëren en sparren bijna wekelijks over de mogelijkheden en geven elkaar regelmatig een extra zetje om door te gaan. Deze kennis en ervaring delen we samen met de andere bestuursleden en zo bundelen we onze krachten om in te spelen op ideeën en thema’s. Op die manier hopen we uiteindelijk ‘winst’ te behalen op het vlak van efficiëntie, kwaliteitsverbetering en fondsenwerving voor onze stichting.
Bezoek project Boekarest - september 2011
Voor een snelle duiding van het nieuws, lees ik op woensdag 21 september nog even de krant op het internet alvorens Bart arriveert voor vertrek naar vliegveld Dortmund. De andere twee teamleden zullen zelf naar de Duitse airport rijden. Vandaag reizen hoefsmeden Bart Buurkes, Harry Langenburg, Sanne Marskamp en ondergetekende af naar Roemenië voor deel 6 van ons project in de gemeente Gặneasa. Na een voorspoedige reis lopen we om 19.00 uur door de douanecontrole en even later zijn we met de huurauto onderweg naar het GIA hondenopvangcentrum om onze materialen op te halen. We eten bij eetcafé La Mama en checken in bij ons pension in het dorp Afumaţi.
Meer artikelen...
Pagina 1 van 3
